| Przewody ochronne. Identyfikacja |
|
|
|
| Wpisany przez Administrator |
| Czwartek, 01 Październik 2009 09:03 |
|
2.14. Przewody ochronne. Identyfikacja 2.14..1 Terminy i definicje:- przewód ochronny - przewód przeznaczony do celów bezpieczeństwa, - przewód ochronny wyrównawczy - przewód ochronny przeznaczony do połączenia wyrównawczego ochronnego, - przewód ochronny wyrównawczy, uziemiony - przewód ochronny wyrównawczy z połączeniem przewodzącym do ziemi, - przewód ochronny wyrównawczy, nieuziemiony - przewód ochronny wyrównawczy bez połączenia przewodzącego do ziemi, - przewód wyrównawczy funkcjonalny - przewód przeznaczony do połączenia funkcjonalnego, - przewód uziemiający funkcjonalny - przewód uziemiający przeznaczony do uziemienia funkcjonalnego, - przewód liniowy - przewód będący w czasie normalnej pracy sieci pod napięciem i przeznaczony do przesyłu energii elektrycznej, ale nie będący ani przewodem neutralnym , ani przewodem środkowym, - połączenia wyrównawcze - połączenia elektryczne pomiędzy częściami przewodzącymi w celu wyrównania potencjałów (ekwipotencjalizacji), - połączenia wyrównawcze ochronne - połączenie wyrównawcze dla celów bezpieczeństwa(np. ochrona przed porażeniem elektrycznym), - główny zacisk uziemiający (główna szyna uziemiająca) - zacisk lub szyna, które są częścią układu uziemiającego instalacji i umożliwiają połączenie elektryczne pewnej liczby przewodów w celach uziemieniowych, - część przewodząca dostępna - część przewodząca urządzenia, której można dotknąć, nie będąca normalnie pod napięciem, i która może się znaleźć pod napięciem, gdy zawiedzie izolacja podstawowa, - część przewodząca obca - część przewodząca niestanowiąca części instalacji elektrycznej i zdolna do wprowadzenia potencjału elektrycznego, zwykle potencjału ziemi lokalnej przewód połączenia ochronnego z połączeniem przewodzącym do ziemi, . 2.14.2 Przewody ochronnePrzewody ochronne są to przewody lub żyły w przewodach wielożyłowych służące do ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Przekrój każdego przewodu ochronnego powinien spełniać warunki samoczynnego wyłączenia zasilania według PN-HD 60364-4-41 i powinien wytrzymywać spodziewany prąd zwarciowy. Podstawowe wymagania odnośnie stosowania przewodów ochronnych i przewodów połączeń ochronnych w instalacjach elektrycznych określone są w PN-HD 60364-5-54:2011 Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Dobór i montaż wyposażenia elektrycznego. Uziemienia, przewody ochronne i przewody połączeń ochronnych. Minimalne przekroje poprzeczne przewodów ochronnych podane są w Tablicy 10.1.
Tablica 10.1 Minimalny przekrój przewodu ochronnego
Przekrój przewodu ochronnego powinien być dobrany zgodnie z Tablicą 10.1 albo obliczony według wzoru 10.2.1. W obu przypadkach należy uwzględnić wymagania podane w 10.2.2. Wartości podane w tablicy 10.1 są obowiązujące dla przewodów ochronnych wykonanych z takiego samego materiału co przewody fazowe. W innych przypadkach przekrój przewodu ochronnego powinien być tak dobrany, aby jego konduktancja nie była mniejsza od konduktancji przewodu spełniającego wymagania określone w tablicy. W sieciach TT, przekrój przewodów ochronnych może być ograniczony do 25 mm2 , wykonanych z miedzi oraz 35 mm2, wykonanych z aluminium, pod warunkiem, że uziomy punktu neutralnego źródła i części przewodzących dostępnych są elektrycznie niezależne. . 2.1 Przekrój przewodów ochronnych nie powinien być mniejszy niż wartość wyznaczona, albo według IEC 60949, albo z następującej zależności:
w której: S– przekrój przewodu, w mm2) I – wartość skuteczna spodziewanego prądu zwarciowego dla zwarć o pomijalnej impedancji, który może płynąć przez urządzenie ochronne, w amperach, t – jest czasem wyłączenia urządzenia zabezpieczajacego, w sekundach k– współczynnik, którego wartość zależy od materiału przewodu, izolacji i innych części oraz temperatur początkowej i końcowej (obliczenie współczynnika k w Załączniku A). . Gdy uzyskana wartość przekroju przewodu ochronnego nie jest wartością znormalizowaną, to należy ją zwiększyć do najbliższej wartości przekroju znormalizowanego. . 2.2 Przekrój każdego przewodu ochronnego nie będącego żyłą przewodu wielożyłowego lub nie jest prowadzony we wspólnej osłonie z przewodami roboczymi, nie powinien być w żadnym przypadku mniejszy niż: - 2,5 mm2 z zastosowaniem ochrony przewodu ochronnego przed mechanicznymi uszkodzeniami, - 4 mm2 bez zastosowania ochrony przewodu ochronnego przed mechanicznymi uszkodzeniami. . Jeżeli przewód ochronny jest wspólny dla dwóch lub więcej obwodów, to jego przekrój powinien być: - obliczony według wzoru: pkt. 10.2.1 dla najbardziej wykorzystywanych wartości spodziewanego prądu zwarciowego i czasu wyłączania w tych obwodach, albo - dobrany zgodnie z Tablicą 10.1 do największego przekroju przewodu fazowego w tych obwodach.. . 2.3 Rodzaje przewodów ochronnych Jako przewody ochronne w instalacjach mogą być stosowane: - żyły w przewodach (kablach) wielożyłowych; - izolowane lub gołe przewody prowadzone we wspólnej osłonie z przewodami fazowymi; - ułożone na stałe przewody gołe lub izolowane; - metalowe powłoki kabli, ekrany kabli, pancerze kabli, przewody plecione, przewody koncentryczne, metalowe rury instalacyjne, podlegające warunkom ustalonym w 10.2.6 a) oraz b). . 2.4 W obrębie urządzeń o metalowej obudowie, jak niskonapięciowe rozdzielnice i sterownice albo przewody zynowe metalowe obudowy lub ramy mogą być wykorzystane jako przewody ochronne, jeżeli spełniają następujace wymagania: a) ich ciągłość elektryczna jest zachowana przez konduktancję lub odpowiednie połączenie gwarantujące ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi, chemicznymi lub elektrochemicznymi, b) odpowiadają wymaganiom dotyczącym minimalnych przekrojów przewodów ochronnych; Tablica 10.1, c) umożliwiają przyłączenie innych przewodów ochronnych w każdym wczesniej ustalonym punkcie odgałęzienia. . 2.5 Nie są dopuszczone do stosowania jako przewód ochronny lub jako przewody ochronne wyrównawcze, następujące części metalowe: - metalowe rury wodociągowe, - rury zawierające łatwopalne gazy lub płyny, - części konstrukcyjne narażone na naprężenia mechaniczne w czasie normalnej pracy, - giętkie lub sprężyste metalowe kanały, chyba że są one zaprojektowane do tych celów, - giętkie części metalowe, - linki nośne, - korytka instalacyjne i drabinki instalacyjne. . 2.6 Ciągłość elektryczna przewodów ochronnych Przewody ochronne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniami mechanicznymi, chemicznymi lub elektrochemicznymi, oddziaływaniem sił elektrodynamicznych i termodynamicznych. Połączenia przewodów ochronnych powinny być dostępne dla oględzin i badań z wyjątkiem: - złaczek zalewanych masą izolacyjną, - połączeń w obudowie nierozbieralnej, - połączeń w metalowych kanałach i obudowach przewodów szynowych, - połączeń tworzących części urządzenia, zgodnie z normami wyrobu. W przewodzie ochronnych nie należy umieszczać żadnych łączeników, ale są dopuszczalne urządzenia rozłączalne za pomocą narzędzia, w celu przeprowadzenia badań. W układach monitoringu ciągłości połączeń uziemiających nie należy włączać szeregowo w przewody ochronne urządzeń do tego celu (np. czujników, cewek). Części przewodzących dostępnych urządzenia nie należy wykorzystywać w roli połączenia ochronnego innych urządzeń, z wyjątkiem odstępstwa podanego w 10.2.4. . 2.7 Przewody PEN Przewód ochronno-neutralny PEN może być używany tylko w instalacjach ułożonych na stałe i, ze względu na wytrzymałość mechaniczną, powinien mieć przekrój co najmniej 10 mm2 z miedzi lub 16 mm2 z aluminiowych. W przypadku stosowania przewodów (kabli) koncentrycznych, minimalny przekrój przewodu PEN może wynosić 4 mm2. Przewód PEN powinien mieć izolację właściwą do napięcia nominalnego układu. Metalowe obudowy oprzewodowania nie powinny być stosowane jako przewody PEN, z wyjątkiem obudów przewodów szynowych zgodnie z EN 61534-1. Jeżeli począwszy od jakiegokolwiek punktu instalacji, funkcje neutralne i ochronne są zapewnione przez oddzielne przewody, połączenie przewodu neutralnego z jakąkolwiek inną częścią uziemioną w instalacji jest niedopuszczalne (np. z przewodem ochronnym z przewodu PEN). Jednakże dopuszcza się utworzenie z przewodu PEN wiecej niż jednego przewodu neutralnego i więcej niż jednego przewodu ochronnego. Oddzielne zaciski lub szyny powinny być przeznaczone dla przewodów ochronnych i neutralnych. W tym przypadku przewód PEN powinien być przyłączony do zacisku lub szyny przeznaczonych dla przewodu ochronnego. . 2.8.Wspólne uziemienie ochronne i funkcjonalne Wspólny przewód ochronny i uziemienia funkcjonalnego powinien spełniać wymagania stawiane przewodom ochronnym. Ponadto powinien spełniać wymagania stawiane uziemieniom funkcjonalnym (patrz R064-004N1). N1) Odsyłacz krajowy: odpowiednikiem krajowym jest PN-HD 60364-4-444:2010. . 2.9 Rozmieszczenie przewodów ochronnych Gdy jako element ochrony przeciwporażeniowej stosowane są zabezpieczenia nadprądowe, przewód ochronny powinien być częścią tego samego układu oprzewodowania co przewody fazowe lub powinien być umieszczony w ich bezpośredniej bliskości. . 2.10 Wzmocnione przewody ochronne dla prądów w przewodach ochronnych przekraczających 10 mA. Dla odbiorników przyłączonych na stałe, z prądem w przewodzie ochronnym przekraczającym 10 mA, wzmocnione przewody ochronne powinny być zaprojektowane w sposób następujący: - albo przewód ochronny powinien mieć przekrój co najmniej 10 mm2 Cu lub 16 mm2 Al, na całej jego długości, - albo drugi przewód ochronny, co najmniej o takim samym przekroju, jest wymagany w ochronie przy dotyku pośrednim, powinien być ułożony do punktu, w którym przewód ochronny ma przekrój nie mniejszy niż 10 mm2 Cu lub 16 mm2 Al. Wymaga to oddzielnego zacisku dla drugiego przewodu ochronnego w urządzeniu. W układzie TN-C, w którym jest wspólny przewód ochronny i neutralny (przewód PEN), az do zacisków urządzenia, prąd przewodu ochronnego może być uważany za prąd obciążenia. Odbiorniki elektryczne o dużym prądzie przewodu ochronnego mogą nie nadawać się do instalacji z urządzeniami ochronnymi róznicowoprądowymi.
2.14.3 Przewody wyrównawczeIstotne znaczenie w ochronie przeciwporażeniowej odgrywają połączenia wyrównawcze główne i miejscowe. Zastosowanie tych połączeń ma na celu ograniczenie do wartości dopuszczalnych długotrwale, w danych warunkach środowiskowych, napięć występujących pomiędzy różnymi częściami przewodzącymi. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, każdy budynek powinien mieć połączenia wyrównawcze główne i miejscowe, łączące przewody ochronne z częściami przewodzącymi innych instalacji i konstrukcji budynku.. 3.1 Przekroje przewodów wyrównawczych głównych i miejscowych Przekrój SPB przewodu głównych połączeń wyrównawczych powinien być nie mniejszy niż połowa wymaganego przekroju SPE przewodu ochronnego linii zasilającej ( z tego samego materiału), czyli: SPB ≥ 0,5 SPE. Ze względu na wytrzymałość mechaniczną, przekrój przewodu połączenia wyrównawczego głównego SPB powinien być nie mniejszy niż 6 mm2 Cu. Przewody połączeń wyrównawczych głównych nie stanowią elementu obwodów prądowych instalacji i urządzeń elektrycznych i w normalnych warunkach pracy nie są obciążone prądami roboczymi lub zwarciowymi. Jednak w warunkach zakłóceń w instalacji, związanych głównie z uszkodzeniem izolacji i w konsekwencji ze zwarciem doziemnym, mogą w tych przewodach przepływać prądy o znacznych wartościach. Z tego względu przekrój SPB przewodu wyrównawczego głównego powinien być nie mniejszy niż połowa największego wymaganego przekroju przewodu ochronnego SPEmax instalacji odbiorczej, przy czym nie wymaga się przekroju większego niż 25 mm2 Cu. Podane wymagania dotyczą przewodów miedzianych, w innych przypadkach obowiązuje przekrój o równoważnej konduktancji. Przekrój SPB przewodu miejscowych połączeń wyrównawczych powinien być nie mniejszy niż połowa wymaganego przekroju SPE przewodu ochronnego linii zasilającej ( z tego samego materiału), czyli: SPB ≥ 0,5 SPE. Zgodnie z PN-HD 60364-5-54:2011: Przewód wyrównawczy łączący części przewodzące dostępne z częściami przewodzącymi obcymi powinien mieć konduktancję nie mniejszą niż połowa konduktancji odpowiedniego przewodu ochronnego, z tym, że obie konduktancje odnoszą się do jednostki długości przewodu. Jeżeli przewód miejscowych połączeń wyrównawczych nieułożony jest we wspólnej osłonie z przewodami czynnymi, to jego przekrój powinien być: - SPB ≥ 2,5 mm2, jeżeli są chronione od uszkodzeń mechanicznych - SPB ≥ 4 mm2, jeżeli nie sa chronione od uszkodzeń mechanicznych Jako przewody połączeń wyrównawczych mogą być stosowane: - miedziane przewody jednożyłowe gołe lub izolowane, - miedziane żyły przewodów wielożyłowych - stalowe przewody gołe lub pokryte trwałymi powłokami antykorozyjnymi, - niektóre zamocowane na stałe części przewodzące obce, np. metalowe konstrukcje budowlane (z wyłaczniem rurociągów wodnych lub gazowych). Przewody powinny być układane na podłożu stałym, ochronione przed uszkodzenimi mechanicznymi i oznaczone dwukolorową kombinacją zielono-żółtą. Ochronne połączenia wyrównawcze główne realizuje się przez umieszczenie w najniższej (przyziemnej) kondygnacji budynku głównego zacisku uziemiającego, do którego są przyłączone: - przewody uziemienia ochronnego lub ochronno-funkcjonalnego, - przewody ochronne lub ochronno-neutralne, - przewody funkcjonalnych połączeń wyrównawczych, w przypadku ich stosowania, - metalowe rury oraz metalowe urządzenia wewnętrznych instalacji wody zimnej, wody gorącej, centralnego ogrzewania, gazu, klimatyzacji, metalowe powłoki i pancerze kabli elektroenergetycznych itp., - metalowe elementy konstrukcyjne budynku, takie jak np. zbrojenia itp. Elementy przewodzące wprowadzane do budynku z zewnątrz (rury, kable) powinny być przyłączone do głównego zacisku uziemiającego możliwie jak najbliżej miejsca ich wprowadzenia. . 3.2 Instalowanie przewodów wyrównawczych miejscowych W pomieszczeniach o zwiększonym zagrożeniu porażeniem, jak np. w łazienkach wyposażonych w wannę lub/i basen natryskowy, hydroforniach, pomieszczeniach wymienników ciepła, kotłowniach, pralniach, kanałach rewizyjnych, pomieszczeniach rolniczych i ogrodniczych oraz przestrzeniach, w których nie ma możliwości zapewnienia ochrony przeciwporażeniowej przez samoczynne wyłączenie zasilania po przekroczeniu wartości napięcia dotykowego dopuszczalnego długotrwale na częściach przewodzących dostępnych, powinny być wykonane połączenia wyrównawcze miejsowe. Połączenia wyrównawcze miejscowe powinny obejmować wszystkie części przewodzące jednocześnie dostępne, takie jak:- części przewodzące dostępne,- części przewodzące obce,- przewody ochronne wszystkich urządzeń, w tym również gniazd wtyczkowych i wypustów oświetleniowych,- metalowe konstrukcje i zbrojenia budowlane. Wszystkie połączenia i przyłączenia przewodów biorących udział w ochronie przeciwporażeniowej powinny być wykonane w sposób pewny, trwały w czasie, chroniący przed korozją. Przewody należy łączyć ze sobą przez zaciski przystosowane do materiału, przekroju oraz ilości łączonych przewodów, a także środowiska, w którym połączenie to ma pracować. Rys. 1 - Przykład połączeń wyrównawczych głównych oraz połączeń wyrównawczych miejscowych w budynku mieszkalnym.
Rys. 1 Przewody wyrównawcze do połączenia z głównym zaciskiem uziemiającym GSU oraz przewody wyrównawcze do połączeń miejscowych Oznaczenia: 1 – złącze lub rozdzielnica główna budynku, 2 - instalacja kanalizacyjna, 3 - instalacja wodociągowa, 4 - instalacja centralnego ogrzewania, 5 - instalacja gazowa, 6 - wstawka izolacyjna, 7 - część przewodząca obca, 8 - wanna, 9 - listwa uziemiająca ochronnych połączeń dodatkowych, 10 - uziom urządzenia piorunochronnego, jeżeli jest niezbędny, 11- przewód odprowadzający urządzenia piorunochronnego, GSU - główny zacisk uziemiający (główna szyna uziemiająca), PB - przewody wyrównawcze, wlz - wewnętrzna linia zasilająca, E - przewód uziemiający. LPS - urządzenie piorunochronne Bardzo ważne jest rozróżnienie połączeń wyrównawczych głównych od uziemień. Aby określone elementy mogły być wykorzystane jako uziomy, muszą one spełniać określone wymagania i musi być zgoda właściwej jednostki na ich wykorzystanie. Dotyczy to na przykład rur wodociągowych, kabli itp. Niektóre elementy jak np. rury gazu, palnych cieczy itp. nie mogą być wykorzystywane jako uziomy. Wszystkie wyżej wymienione elementy powinny być w danym budynku połączone z głównym zaciskiem uziemiającym. 2.14.4 Oznaczenie zacisków urządzeń i zakończeń przewodówOznaczenie zacisków urządzeń i zakończeń przewodów powinno być zgodne z wymaganiami PN-EN 60445:2011 Zasady podstawowe i bezpieczeństwa przy współdziałaniu człowieka z maszyną, znakowanie i identyfikacja -- Identyfikacja zacisków urządzeń i zakończeń przewodów. . 4.1 Oznaczanie alfanumeryczne Identyfikacja zacisków wyposażenia i końcówek wyróżnionych przewodów powinna być wykonana za pomocą jednego z następujących sposobów: - rozmieszczenie w sposób geometryczny lub w relacji wzajemnej; - kodowanie za pomocą kolorów; - stosowanie symboli graficznych; - alfanumerycznie (zaleca się, w celu zachowania zgodności z dokumentacją i oznaczeniami na zaciskach urządzeń). Oznaczenie kolorami, symbolem graficznym lub alfanumerycznie należy umieszczać na danym zacisku albo w jego najbliższym sąsiedztwie. Jeżeli nie istnieje możliwość pomyłki, to można zastosować kod numeryczny i alfanumeryczny. . 4.2 Zasady znakowaniaa) b) c) d)
Rys. 2 Zasady znakowania zacisków urządzeń Oznaczenia: a) Pojedynczy element z dwoma zaciskami. b) Pojedynczy element z czterema zaciskami: dwoma końcowymi i dwoma pośrednimi. c) Urządzenie trójfazowe z sześcioma zaciskami. d) Urządzenie trójelementowe z dwunastoma zaciskami: sześcioma końcowymi i sześcioma pośrednimi Ad.a) Dwa zakończenia elementu oznacza się kolejnymi liczbami tak, aby liczba nieparzysta była mniejsza niż parzysta. Ad.b) Punkty pośrednie elementu pojedyńczego wyróżnia się odpowiednimi liczbami, przy czym zaleca się oznaczanie kolejnymi liczbami rosnącymi, na przykład 3,4,5 itd. Liczby dla punktów pośrednich powinny być większe niż dla punktów koncowych. Na przykład punkty pośrednie elementu z punktami końcowymi 1 i 2 będą oznaczone odpowiednio numerami 3 i 4. Ad.c) Obydwa punkty końcowe i pośrednie oznacza się literami, np. U, V, W, które poprzedzają odpowiednie liczby, np. U1 i U2; V1 i V2; W1 i W2. odpowiadające fazom układu trójfazowego a.c. (napięcia przemiennego), Ad.d) Obydwa punkty końcowe i pośrednie oznacza się liczbami, które poprzedzają odpowiednie liczby, np. 1.1 i 1.2; 2.1 i 2.2; 3.1 i 3.2. W celu uniknięcia pomyłki liczby te powinny być oddzielone kropką. W podobnych zestawach elementów, mających takie same oznaczenia literowe, wyróżnia się je liczbami, które poprzedzają odpowiednie litery. Połączenie zacisków urządzenia z żyłami przewodów, oznacza się zgodnie z zasadami kodu alfanumerycznego.
Do identyfikacji zacisków urządzeń i zakończeń przewodów powinny być używane jedynie wielkie litery alfabetu łacińskiego i cyfry arabskie. Nie należy stosować liter I oraz O, aby uniknąć pomyłek z cyframi 1 i 0. Oznaczenia przewodów cyframi, może być stosowane do przewodów jednożyłowych i wielożyłowych. Nie należy oznaczać przewodów cyframi, jeżeli zastosowano już oznaczenia dwubarwne zielono-żółte. Oznaczenie cyfrowe powinno być wyraźne i trwałe. Wszystkie cyfry powinny być czytelne i kontrastowe w stosunku do barw izolacji. Przy oznaczaniu cyframi przewodów wielożyłowych wszystkie żyły powinny być oznaczone kolejnymi cyframi. Cyfry należy umieszczać w regularnych (jednakowych) odstępach na całej długości przewodu, przy czym kolejne cyfry powinny być odwrócone w stosunku do cyfr sąsiednich. W celu uniknięcia pomyłek, cyfry 6 i 9 lub jakiekolwiek inne kombinacje zawierające te cyfry należy podkreślać (6, 9, 16, 19). 2.14.5 Oznaczanie przewodów kolorami albo znakami alfanumerycznymiOznaczenie przewodów kolorami albo znakami alfanumerycznymi powinno być zgodne z wymaganiami PN-EN 60446:2010 Zasady podstawowe i bezpieczeństwa przy współdziałaniu człowieka z maszyną, znakowanie i identyfikacja - Identyfikacja przewodów kolorami albo znakami alfanumerycznymi. Przewody powinny być oznaczane kolorami, znakami alfanumerycznymi albo równocześnie obydwoma sposobami. . Oznaczanie przewodów kolorami albo znakami alfanumerycznymi stosuję się w celu: - zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania urządzeń i instalacji elektrycznych, - uzyskania ich łatwej identyfikacji oraz - uniknięcia pomyłek. Oznaczanie kolorami powinno być stosowane na całej długości przewodu lub na jego zakończeniach przez zastosowanie kolorowej izolacji albo kolorowych oznaczników. Oznaczenie przewodu gołego kolorem powinno być zastosowane na zakończeniu i w punkcie połączenia. Zastosowanie dodatkowego oznakowania, np. alfanumerycznie, pozwoli uniknąć dwuznaczności przy zastosowaniu tylko oznaczania kolorem. . 5.1 Oznaczenia jednokoloroweOznaczenia jednokolorowe stosowane są do oznaczania przewodów nie pełniących funkcji przewodu ochronnego. Dopuszcza się oznaczanie przewodów następującymi kolorami:- czarna, - brązowa,- czerwona,- pomarańczowa,- żółta,- zielona, - niebieska, - fioletowa,- szara,- biała,- różowa,- turkusowa. . Przewody liniowe Do oznaczania jednokolorowego przewodów liniowych prądu przemiennego zaleca się stosować kolory: czarny, brązowy lub szary. Przewody liniowe w instalacjach wykonanych przewodami jednożyłowymi pod osłoną powinny w zasadzie mieć barwę brązową lub czarną i nie mogą być wielobarwne. . Przewód neutralny N lub przewód środkowy M Przewód neutralny N lub przewód środkowy M w obwodzie powinien być oznaczony za pomocą koloru niebieskiego. Zaleca się, dla uniknięcia pomyłek z innymi kolorami, stosowanie koloru niebieskiego nasyconego, nazywanego często "jasnoniebieskim". Kolor niebieski nie powinien być stosowany do oznaczania innych przewodów, jeżeli zachodzi obawa jego pomylenia. Oznaczenie gołego przewodu neutralnego N lub środkowego M barwą jasnoniebieską powinno być zastosowane na całej długości lub w postaci pasków o szerokości 15 do 100 mm umieszczonych na zespole lub obudowie oraz we wszystkich widocznych i dostępnych miejscach w odległościach, przy których zawsze jest zapewniona możliwość identyfikacji. . 5.2 Oznaczenia dwukolorowePrzewody ochronneZgodnie z PN-EN 60446 oznaczenia przewodów ochronnych dwukolorową kombinacja zielono-żółtą służy wyłącznie do wyróżnienia przewodu ochronnego, w celu uzyskania jego jednoznacznej identyfikacji i zapewnienia bezpieczeństwa. Dopuszcza się zastosowanie dodatkowego znakowania przewodów PEN, PEL oraz PEM. Oznaczenie dwukolorowej kombinacji zielono-żółtej powinno być wykonane tak, aby na każdym odcinku o długości 15 mm jeden kolor pokrywał od 30% do 70% powierzchni, natomiast drugi kolor - pozostałą część powierzchni. Oznaczenie dwukolorowej kombinacji zielono-żółtej przewodów ochronnych gołych stosowanych jako przewody ochronne, powinno być wykonane na całej długości przewodu lub na każdej jego części dostępnej. Izolowane przewody PEN - powinny być oznaczony na całej długości kombinacją dwukolorową zieloną i żółtą i dodatkowo na końcach kolorem jasnoniebieskim - lub na całej długości kolorem jasnoniebieskim i dodatkowo na końcach kombinacją dwukolorową zielono-żółtą. Izolowane przewody PEL - powinny być oznaczony na całej długości kombinacją dwukolorową zieloną i żółtą oraz dodatkowo na końcach kolorem niebieskim. Jeżeli zachodzi obawa pomylenia z przewodem PEN lub z przewodem PEM, oznaczenie alfanumeryczne powinno być zastosowane na końcach. Izolowane przewody PEM - powinny być oznaczony na całej długości kombinacją dwukolorową zieloną i żółtą oraz dodatkowo na końcach kolorem niebieskim. Jeżeli zachodzi obawa pomylenia z przewodem PEN lub z przewodem PEL, oznaczenie alfanumeryczne powinno być zastosowane na końcach. Przewody połączenia ochronnego - powinny być oznaczone na całej długości kombinacją dwukolorową zielono-żółtą. .2.14.6 Znakowanie zacisków urządzeń. Oznaczanie przewodów alfanumerycznie i koloramiZaciski urządzeń przeznaczone do bezpośredniego przyłączenia określonych żył przewodów oraz zakończeń określonych żył przewodów powinny być znakowane odpowiednimi literami albo znakami graficznymi lub równocześnie literami lub znakami graficznymi zgodnie z wymaganiami PN-EN 60445:2011. Oznaczenia przewodów za pomocą koloru i alfanumerycznie - według PN-EN 60446:2010. . Tablica 5 Znakowanie zacisków urządzeń przeznaczonych do przyłączenia określonych żył przewodów. Oznaczanie przewodów alfanumerycznie i kolorami |
| Zmieniony: Sobota, 10 Grudzień 2011 12:31 |





