6. Klasy ochronności 

      Wybór środka ochrony przeciwporażeniowej może zależeć od niektórych cech konstrukcyjnych urządzenia elektrycznego. Cechy te określa się jako klasy ochronności urządzeń elektrycznych. Klasy te podaje się dla urządzeń elektrycznych i elektronicznych prądu przemiennego o napięciu międzyprzewodowym nieprzekraczającym 440 V i napięciu między fazą a ziemią nie wyższym niż 250 V.

      Oznaczenie klasą ochronności wskazuje środki, które zastosowane w instalacji elektrycznej zapewnią wymaganą ochronę przeciwporażeniową.

      Urządzenia elektryczne ze względu na zastosowany  środek ochrony przeciwporażeniowej dzieli się na cztery klasy ochronności : 0, I, II i III.

      W urządzeniach klasy ochronności 0 ochronę przed porażeniem stanowi w zasadzie tylko izolacja podstawowa. Brak zacisku ochronnego.

      W urządzeniach klasy ochronności I ochronę realizuje się poprzez połączenie przewodów PE lub PEN z zaciskami ochronnymi, przez co następuje:

      - szybkie zadziałanie zabezpieczeń przetężeniowych i wyłączenie zasilania, albo

      - ograniczenie napięć dotykowych do wartości uznanych za bezpieczne.

      W urządzeniach klasy ochronności II ochrona jest zapewniona przez fabryczne zastosowanie izolacji podwójnej lub wzmocnionej.

      W urządzeniach klasy ochronności III, ochrona przeciwporażeniowa jest zapewniona przez zasilanie ich bardzo niskim napięciem (SELV lub PELV), mieszczącym się w zakresie napięcia bezpiecznego.

      Cechy urządzeń o różnych klasach ochronności, ważne w ochronie przeciwporażeniowej, podano w Tablicy 4.

Tablica 4 Klasy ochronności urządzeń elektrycznych