Stowarzyszenie Elektryków Polskich

1.4.1 Rys historyczny      

      Elektryka rozwijała się pod wpływem nowych naukowych odkryć i rozwiązań technicznych. Dzięki uczonym tej miary co Alessandro Volta, Hans Christian Oersted, Andre Marie Ampere, Michael Faraday, Georg Simon Ohm i James Clerk Maxwell wiedza ta została rozwinięta na tyle, że powstało wiele jej praktycznych zastosowań. Coraz więcej ludzi zaczęło zajmować się tą nową dziedziną wiedzy i techniki.      

      Na przełomie XVIII i XIX wieku Polacy pozbawieni byli własnej państwowości. Kształcili się i pracowali w różnych państwach europejskich., włączając się w działalność istniejących tam stowarzyszeń naukowo- technicznych.      

      Pierwsze zrzeszenia elektryków polskich powstały na obszarach trzech zaborów. Początkowo były to organizacje ogólnotechniczne, natomiast od 1899 roku zaczęły się tworzyć organizacje skupiające wyłącznie elektryków. Pierwsza taka organizacja została utworzona w Warszawie 27.03.1899 roku pod nazwą "Delegacji Elektrotechnicznej". Pierwszy Zjazd Elektrotechników w Polsce odbył się w 1903 r. W 1904 roku Delegacja Elektrotechniczna przekształciła się w Koło Elektrotechników.      

      Na zjeździe założycielskim, który odbył się w dniach 7-9 czerwca 1919 roku w Warszawie zapadła uchwała o utworzeniu Stowarzyszenia Elektrotechników Polskich. Pierwszym Prezesem został wybrany profesor Mieczysław Pożaryski. W wyniku połączenia się w 1928 roku Stowarzyszenia Elektrotechników Polskich ze Stowarzyszeniem Radiotechników Polskich, 5 stycznia 1929 roku Komisariat Rządu m.st. Warszawy zatwierdził nowy statut SEP i zmianę nazwy na "Stowarzyszenie Elektryków Polskich". W 1939 roku doszło do kolejnego połączenia ze Stowarzyszeniem Teletechników Polskich, tym razem bez zmiany nazwy. Na tym zakończył się proces integracji elektryków w jednej organizacji, Stowarzyszeniu Elektryków Polskich.      

      Obecnie Stowarzyszenie Elektryków Polskich, zwane w skrócie SEP, jest pozarządową organizacją twórczą o charakterze naukowo-technicznym działającą na rzecz użyteczności społecznej i publicznej. SEP stanowi dobrowolne zrzeszenie elektryków wszystkich specjalności oraz osób, których działalność zawodowa wiąże się z szeroko rozumianą elektryką, a także osób prawnych zainteresowanych jego działalnością.      

      Zakresem działalności SEP obejmuje elektrotechnikę, energetykę, elektroenergetykę, elektronikę, radiotechnikę, optoelektronikę, bionikę, techniki informacyjne, informatykę, telekomunikację, automatykę, robotykę i inne dziedziny pokrewne.

1.4.2 Zasady Etycznego Postępowania Członków SEP      

      Członkowie Stowarzyszenia Elektryków Polskich, świadomi znaczenia i różnych dziedzin elektryki i dziedzin pokrewnych oraz ich wpływu na jakość życia, rozwój gospodarki i ochronę środowiska naturalnego, biorąc osobistą odpowiedzialność za skutki swej działalności wobec kolegów, współpracowników i społeczeństwa, zobowiązują się w szczególności:

1. Wykorzystywać swą wiedzę i umiejętności dla powiększania dobrobytu społeczeństwa tworząc dobra materialne, rozwijając naukę, kulturę i inne wartości wyższego rzędu.

2. Wywiązywać się ze swych obowiązków, w tym również w stosunku do stowarzyszenia, którego są dobrowolnymi członkami.

3. Przestrzegać, aby podejmowane decyzje spełniały wymogi bezpieczeństwa, zdrowia i dobra publicznego, a także ujawniać czynniki mogące zagrażać społeczeństwu lub środowisku naturalnemu.

4. Umacniać autorytet zawodu i stowarzyszenia poprzez wysoki poziom wykonywanej pracy, cenić swą godność osobistą i bezinteresowność, odrzucać nepotyzm, interesowność i przekupstwo w każdej formie.

5. Nie ulegać wpływom lub naciskom zewnętrznym, przeciwstawiać się wadliwym koncepcjom oraz realizacji złych rozwiązań technicznych i błędnych decyzji gospodarczych.

6. Podnosić swe umiejętności zawodowe i podejmować prace stosownie do posiadanych kwalifikacji, wiedzy fachowej i doświadczenia.

7. Sprawdzać i opiniować rzetelnie rozwiązania techniczne, przyjmować uwagi krytyczne, uznawać  i poprawiać zaistniałe błędy.

8. Sprawiedliwie i obiektywnie oceniać każdą pracę, także kolegów i podwładnych, nie przypisując sobie cudzych osiągnięć i zasług.

9. Dbać o wysoki poziom kultury i etyki w życiu codziennym w wypowiedziach, artykułach i korespondencji.

10. Stwarzać atmosferę koleżeńskiej współpracy, szanować przełożonych, kolegów i współpracowników, niezależnie od ich przekonań czy też pozycji społecznej, pomagać im w zawodowym rozwoju i wspierać ich w postępowaniu zgodnym z zasadami